Jæja þá er myndin rétt að skríða í framköllun úti í heimi. John Perkins – höfundur bókarinnar Confessions of an Economic Hitman kemur til landsins í tilefni sýningarinnar og heldur fyrirlestur í Háskóla Íslands á mánudag. Ekki missa af því. Tónlistin er komin í hús, hún er samin af miklu úrvalsfólki. Valgeir Sigurðsson og Bedroom Community hafa legið yfir myndinni síðustu vikur og samstarfsfólkið er ekkert slor:
Tónlist eftir Valgeir Sigurðsson
Hljómsveitarstjórn, útsetningar:
Nico Muhly
Upptökustjórn, útsetningar, hljóðblöndun:
Valgeir Sigurðsson
Hljóðritað í Gróðurhúsinu
Upptökumenn: Valgeir Sigurðsson, Ben Frost og Paul Evans
Í hugmyndasamkeppni Landsbankans árið 2004 lagði ég fram fjórar mögulegar hugmyndir um hvernig mætti byggja upp einskismannslandið milli miðborgarinnar og hafnarsvæðisins. Ein hugmynd var rómantíska afturhvarfsleiðin, en ég hef persónulega alltaf verið hrifinn af henni, vegna þess að útópíur má stunda hvar sem er – en sagan á sér alltaf bara einn stað. Lóðin er á landfyllingu og líklega nákvæmlega sá staður þar sem súlur Ingólfs skolaði á land samkvæmt fornum sögum. Hvort lóðin markar þannig upphaf og endi byggðar á landinu er önnur saga. Síðasta hugmyndin var ,,Alþjóðlega rándýra ævintýraleiðin”. Hún var svona:
,,Menn fá stóran alþjóðlegan brjálæðing til að teikna eitthvað alveg rosalegt í staðinn fyrir EKKERT. Eitthvað geðbilað og sjokkerandi. Einhvern Liebeskind, einhvern Alvar Aalto okkar tíma. Hús sem þrífellir borgarstjórnarmeirihlutann, stofnar félag með sér og gegn sér og gerir alla vitlausa. Eitthvað sem tekur menn 50 ár að læra að meta.”
Þessi leið varð ofaná – Bjarke Ingels ásamt BIG group í Danmörku, Einrúm í Glaðheimum, Arkíteó og ég sjálfur lögðum hausinn í bleyti til að búa til Lesa meira …
Ég tók þátt í hugmyndasamkeppni hins illræmda Landsbanka árið 2004 um miðborg Reykjavíkur. Ég skrifaði greinargerð um hvernig ýmislegt mætti betur fara í miðbænum. Ég var ákveðinn í að vinna keppnina og ákvað að innlima alla möguleika í mína tillögu. Hugmyndir a,b,c og d fjölluðu aðallega um hafnarsvæðið og einskismannslandið þar sem bankinn vildi reisa höfuðstöðvar. Ein tillagan sem ég lagði fram var rómantíska leiðin, sú hugmynd er útfærð hér. Önnur tillaga var svona og hét Smáralindarljóð:
b) Smáralindarhverfisljóð
Verktaki fær lóðina,
reisir myndarlegan kubb/ turn
með hæfilega litlum/ódýrum
arkítektúr sem stendur
upp úr miðri auðninni.
NÆG BÍLASTÆÐI.
Raðast þétt í kringum húsið
svo helst komist enginn
að eða frá
nema akandi.
ÚFF!
Síðasta tillagan hét alþjóðlega ævintýralega rándýraleiðin og var á þessa leið:
Hér er plakatið fyrir Draumalandið. Hægt er að hlaða því niður af síðunni www.draumalandid.is. Þeir sem vilja mega endilega prenta það út og hengja upp. Sýningar hefjast þann 8. apríl.
Kvikmynd í fullri lengd í leikstjórn Þorfinns Guðnasonar og Andra Snæs Magnasonar
Draumalandið er ein mest selda og umtalaðasta bók síðustu ára á Íslandi. Kvikmyndinni er leikstýrt af Þorfinni Guðnasyni og Andra Snæ Magnasyni. Myndin hefur verið þrjú ár í vinnslu og er líklega ein viðamesta heimildarmynd sem gerð hefur verið á Íslandi. Þorfinnur Guðnason hefur áður getið sér gott orð fyrir myndir sínar um Lalla Johns, Hagamúsina og Hestasögu sem hafa verið sýndar víða um heim. Andri Snær hefur skrifað skáldverk, fræðirit, ljóð og þrjú leikrit en þetta er hans fyrsta kvikmyndaverkefni. Verk hans hafa verið þýdd á meira en 20 tungumál.
Draumalandið er líklega eitt viðamesta heimildarmyndaverkefni sem ráðist hefur verið í á Íslandi. Myndin stefnir saman tilfinningum, vonum og væntingum, gömlu og nýju myndefni svo úr verður stór og epísk heimildarmynd sem nýtur sín hvergi betur en á hvíta tjaldinu.
Ég hef stundum velt fyrir mér hvers vegna æði ganga svona harkalega yfir Ísland, af hverju það er ekki til móteitur við æði, af hverju svona margir sýkjast, af hverju raunveruleikaskynið verður svona ruglað. Kannski er það veikleiki íslenska karlmannsins, þegar dugnaður hans og áræðni kemst í baneitrað samband við tækifæri í heiminum. Þrátt fyrir að vera orðin þróað ríki þá erum við veik fyrir byltingum. Að tvöfalda, að þrefalda, að tífalda eitthvað og verða stærst, ekki miðað við höfðatölu – heldur einfaldlega stærst. Ein ástæðan er kannski skortur á upplýsingum, kannski skortur á menntun eða menningu eða jafnvel röskun á skynjun okkar þannig að við skiljum engin stærðarhlutföll. Við erum smáþjóð og fyrirsagnir birtast í blöðum sem eru absúrd og fáránlegar en birtast manni eins og um skynsemi væri að ræða. Í Morgunblaðinu í mars árið 1987 er þessi fyrirsögn:
„Spá um þróun loðdýraræktar til 1996:
Framleiðsluverðmæti loðskinna gæti orðið 3 milljarðar miðað við sama vöxt greinarinnar og verið hefur.”
Á þessum tíma voru 30 minkabú á landinu. Spáin gerir ráð fyrir tuttuguföldum vexti. Þrír milljarðar var engin smá upphæð árið 1986. Fréttin vísar í skýrslu sem telur fjölskyldubú munu verða 600 árið 1996. Fyrirvarar einhverjir, helst þeir að framboð á fiskúrgangi verði ekki nóg. Mánuði síðar er bjartsýnisfrétt í fullu samræmi við þessa þróun: „Minkastofninn tvöfaldast á þessu ári.” Aðeins þremur árum síðar í apríl árið 1990 er þessi dramatíska fyrirsögn:
„Lodýrarækt:
Þetta er komið á síðasta snúning.
Margir á barmi örvæntingar.”
Þegar afi í Hlaðbæ keypti sér rándýra tölvu fyrir c.a 10 árum síðan hristu margir í fjölskyldunni hausinn, hverjum tókst að pranga þessu inn á gamla kallinn? Núna er hann kominn með alla ættina á Facebook grúppu og deilir með okkur myndasafninu sem er gríðarverðmætt og spannar einhver 70 ár aftur í tímann. Hér eru myndir úr nýjustu facebook færslunni hans afa. Brúðkaupsferðin á Vatnajökul árið 1956.
