Draumalandið verður sýnt á Nordisk Panorama núna um helgina. Morgunsýning í Regnboganum klukkan 10:00 laugardag. Á sunnudag er sýning klukkan 14:00. Allir sem misstu af myndinni í bíó ættu að drífa sig en á Nordisk Panorama er mikið af áhugaverðu efni.
Ímyndið ykkur að þið sjáið auglýsingu: “The most beautiful adventure in the world”. Það er flogið yfir norska firði og yfir öllu hljómar brot úr Pétri Gaut eftir Grieg. Síðan kaupir maður farið og fær nákvæmlega það sem maður keypti, með tónlistinni og öllu. Hér er myndbrot úr stuttri siglingu sem ég fór síðustu helgi um Lýsufjörð í Noregi í tengslum við bókmenntahátíð í Stavanger. Það er ekki nóg að sigla og njóta – Grieg er blastaður í 200 decibelum. Í bókinni Travels in Hyperreality – lýsir Umberto Eco ferðalagi um ofurraunveruleika Bandaríkjanna. Vaxmyndasöfn, skemmtigarða og áfangastaðir þar sem raunveruleikinn hefur verið endurgerður svo að enginn verði fyrir vonbrigðum. Stærsti píramídi í heimi er til dæmis í Las Vegas, markmið arkítektanna var að ef þú hefur heimsótt þennan píramída munir þú verða fyrir vonbrigðum þegar þú kemur til Egyptalands. Þar er allt minna, daufara, óraunverulegra. Líklega er sögusafnið í Perlunni það næsta sem kemst ofurraunveruleika á Íslandi . Og stundum er erfitt að sjá muninn, hvort húsafriðun er raunveruleg eða viðleitni til að skapa ofurraunveruleika – eins og þegar Fjalakötturinn er endurskapaður í Aðalstræti á sama tíma og alvöru hús eru látin grotna niður annarsstaðar í bænum af illvígum verktökum bökkuðum upp af smekklausum bankamönnum. En hér er norska útgáfan af ofurveruleika. Það dugar ekki að vera staddur í “fegursta ævintýri í veröldinni”. Það verður að peppa það upp – magna upplifunina – það má ekki valda vonbrigðum.
Íslendingar eru ekki mjög meðvitaðir um hvaðan hráefnið kemur sem er notað í verksmiðjunum hér á landi. Fyrir þá sem ekki vita hvaðan hráefnið kemur í verksmiðju Alcoa hér á landi má benda á þessa frétt Al Jazzeera frá Jamaica en eftir því sem ég veit best þá hefur Century einnig haft talsverð umsvif. Þessi frétt hér á Bloomberg er einnig athyglisverð. Hún fjallar um hvernig fyrirtækið fer á svig við lög og veldur eyðileggingu á Amazon svæðinu. Hér má síðan sjá aðra frétt frá Gíneu.
Ef Íslendingar ætla að verða háðir þessari keðju þar sem fyrirtæki renna saman og eru keypt og seld og Century í dag er Alcoa eða Rusal á morgun – verða menn að þekkja eðli hans og umsvif á heimsvísu. Og láta sig varða ef hráefnið sem hingað kemur veldur öðrum skaða.
Er það rétt reiknað hjá mér að
auðlindagjaldið fyrir Svartsengi
er um það bil jafn mikið
og leiga á einni hæð
í Turninum í Kópavogi?
Á sunnudag var viðtal við Andra Snæ Magnason í hádegisfréttum RÚV. Umfjöllun og umræðu um það mál má sjá hér og hér. Ef comment eru skoðuð á Eyjunni mætti ætla að orkuþörfin væri byggð á einhverskonar persónulegri skoðun minni en svo er ekki, ekkert frekar en tveir plús tveir eru fjórir. Ef álverið í Helguvík hefði verið 100.000 tonn þá hefði eflaust verið hægt að byggja ágætt álver í Helguvík. En því miður er grunnstærð álvers, stærðin sem öll tæknin, kerin, sílóin og rafkerfið inni í þessum verksmiðjum hannað miðað við 360.000 tonna einingu. Það þýðir einfaldlega að skrapa þarf orku sem jafngildir heilli Kárahnjúkavirkjun og flytja til Helguvíkur. Þetta segja allir í bransanum. Stækkun álversins í Straumsvík sem var felld snerist að sögn fróðra manna einmitt um þetta, að setja svona einingu við hliðina á gamla álverinu. Á Húsavík gildir hið sama og allt tal um minna álver voru því miður blekkingar. Og þessar stærðir þýða einfaldlega að áliðnaðurinn hefur vaxið Íslandi og orkulindum landsins yfir höfuð.
Blái hnötturinn í Litháen
Ég var að leita að bláa hnettinum á kínversku – hvort hún væri hugsanlega komin út þegar ég rakst á þessa bók hér. Blái hnötturinn er kominn út í Litháen – en það var ekki búið að láta mig vita. Jurgita þýðir en ég held að hún sé listagóður þýðandi. Hér eru upplýsingar á heimasíðu forlagsins fyrir þá sem skilja Litháísku:
