Hér er viðtal í Marketplace – National Public Radio – USA
Ég tók þátt í hugmyndasamkeppni hins illræmda Landsbanka árið 2004 um miðborg Reykjavíkur. Ég skrifaði greinargerð um hvernig ýmislegt mætti betur fara í miðbænum. Ég var ákveðinn í að vinna keppnina og ákvað að innlima alla möguleika í mína tillögu. Hugmyndir a,b,c og d fjölluðu aðallega um hafnarsvæðið og einskismannslandið þar sem bankinn vildi reisa höfuðstöðvar. Ein tillagan sem ég lagði fram var rómantíska leiðin, sú hugmynd er útfærð hér. Önnur tillaga var svona og hét Smáralindarljóð:
b) Smáralindarhverfisljóð
Verktaki fær lóðina,
reisir myndarlegan kubb/ turn
með hæfilega litlum/ódýrum
arkítektúr sem stendur
upp úr miðri auðninni.
NÆG BÍLASTÆÐI.
Raðast þétt í kringum húsið
svo helst komist enginn
að eða frá
nema akandi.
ÚFF!
Síðasta tillagan hét alþjóðlega ævintýralega rándýraleiðin og var á þessa leið:

Draumalandið - frumsýning 8. apríl 2009
Hér er plakatið fyrir Draumalandið. Hægt er að hlaða því niður af síðunni www.draumalandid.is. Þeir sem vilja mega endilega prenta það út og hengja upp. Sýningar hefjast þann 8. apríl.
Draumalandið er ein mest selda og umtalaðasta bók síðustu ára á Íslandi. Kvikmyndinni er leikstýrt af Þorfinni Guðnasyni og Andra Snæ Magnasyni. Myndin hefur verið þrjú ár í vinnslu og er líklega ein viðamesta heimildarmynd sem gerð hefur verið á Íslandi. Þorfinnur Guðnason hefur áður getið sér gott orð fyrir myndir sínar um Lalla Johns, Hagamúsina og Hestasögu sem hafa verið sýndar víða um heim. Andri Snær hefur skrifað skáldverk, fræðirit, ljóð og þrjú leikrit en þetta er hans fyrsta kvikmyndaverkefni. Verk hans hafa verið þýdd á meira en 20 tungumál.
Draumalandið er líklega eitt viðamesta heimildarmyndaverkefni sem ráðist hefur verið í á Íslandi. Myndin stefnir saman tilfinningum, vonum og væntingum, gömlu og nýju myndefni svo úr verður stór og epísk heimildarmynd sem nýtur sín hvergi betur en á hvíta tjaldinu.


Þegar afi í Hlaðbæ keypti sér rándýra tölvu fyrir c.a 10 árum síðan hristu margir í fjölskyldunni hausinn, hverjum tókst að pranga þessu inn á gamla kallinn? Núna er hann kominn með alla ættina á Facebook grúppu og deilir með okkur myndasafninu sem er gríðarverðmætt og spannar einhver 70 ár aftur í tímann. Hér eru myndir úr nýjustu facebook færslunni hans afa. Brúðkaupsferðin á Vatnajökul árið 1956.

Ég hef stundum ekið með erlenda blaðamenn Sæbraut og Borgartúnið sem ég segi þeim að heiti Boulevard of Broken Dreams. Þarna er Höfði, þar féll kommúnisminn, þarna er Kaupþing í næsta húsi. Þar féll Kapítalisminn. Þarna gnæfir turninn tómi – hann hýsir sálir verðbréfamiðlara sem aldrei fæddust. Neðar eru höfuðstöðvar Glitnis – rústir reistar á rústum Sambandsins. Núna er Glitnir orðinn Íslandsbanki aftur. Ég tók þátt í samkeppni ásamt teymi arkítekta um endurbætur á höfuðstöðvum Íslandsbanka við Kirkjusand árið 2005, sem við reyndar unnum. Tillagan var ekki byggð – eða hefur enn ekki verið byggð vegna þess að Glitnir fékk stóru strætólóðina og fór í aðra keppni með býsna útópískri niðurstöðu. 
Það verður eflaust rannsóknarefni sagnfræðinga að bera saman þessar tillögur, 2005 annarsvegar og hin frá árinu 2007.
Hvíta duftið – innspýting fyrir hagkerfið.
Ímyndum okkur að við þyrftum að útskýra sjávarútveg fyrir manni sem þekkir ekki fyrirbæri eins og ,,haf”, ,,fisk” eða ,,bát” eða ,,slor”. Það myndi ganga frekar illa. ,,Já – Íslendingar þeir veiða handa og fótalaust dýr sem er kallað fiskur – en það syndir í svokölluðu hafi, það er saltur vökvi sem umlykur landið. Fiskar eru veiddir af mönnum sem fara út á einskonar málmskeljum sem fljóta á vatninu.” Það má alveg ímynda sér svona samtal við einangraðan ættbálk í Sahara.

Víkin sem Reykjavík er kennd við liggur undir bílastæði.
Margir spyrja sig þessa dagana þegar allt er hrunið og ekki verður byggt á lóð Landsbanka Íslands á stóra malarplaninu milli Hafnarstrætis og Tryggvagötu. Malarplanið ljóta var ekki alltaf svona ljótt og tilgangslaust. Það var einu sinni fullt af húsum. Og það var ekki aðeins fullt af húsum heldur var þarna einu sinni Vík. Og hvað er svona merkilegt við Víkina sem hefur verið fyllt upp í? Jú – hún er líklega sú Vík sem Reykjavík er kennd við. Lesa meira …
Indriði H. Þorláksson skrifar grein um efnahagsleg áhrif stóriðju og eru niðurstöður hans forvitnilegar: ,,Í heild má segja að efnahagslegur ávinningur Íslands af starfsemi stóriðjuvera sé lítill og hafi farið minnkandi á síðustu árum. Hann er nú vart meira en 0,1 – 0,2% af þjóðarframleiðslu fyrir hvert álver. Arður af íslenskum auðlindum kemur aðallega fram í hagnaði iðjuveranna og rennur vegna lágra skatta að mestu ósnertur í vasa hinna erlendu eigenda.”
Það er athyglisvert að hér keppast menn við að nota tölur eins og ,,útflutningstekjur” til að sanna fyrir sjálfum sér að þjóðin lifi á einhverju sem hún lifir alls ekki á.Eins og öfugur Jón Sigurðsson. Stundum er eins og sömu málin sitji föst í þjóðfélagsumræðunni án þess að bifast. Það er athyglisvert að bera orð Indriða saman við það sem Halldór Laxness skrifaði í grein sinni – Hernaðurinn gegn landinu árið 1970: Lesa meira …
Blái hnötturinn verður frumsýndur í borgarleikhúsinu í Vasa í Finnlandi þann 17. apríl 2009. Leikstjóri verður Stefán Sturla Sigurjónsson en sviðsmynd er í höndum Vignis Jóhannssonar. Hér má fá meiri upplýsingar um þessa uppfærslu og jafnvel panta miða ef þú skilur finnsku. Þetta er önnur uppfærslan í Finnlandi en áður hefur verkið verið sett upp í Borgarleikhúsinu í Lahti.